^&^สาวกนู๋พิมพ์^&^

จริงมั๊ยที่ว่า...

รักครั้งแรก ลืมไม่ลง

เคยได้ยินคำถามนี้มาบ่อยๆ แต่ก็ไม่เคยคิดหรอกว่า..

วันนึงจะเกิดขึ้นกับตัวเอง

แรกเริ่ม เราไม่ได้คิดอะไรกับเข้าเลย แต่ว่าเขาชอบมาอยู่ข้างเราเสมอ

เวลาที่เราเหงาหรือเศร้า เขาจะคอยมาปลอบ ดูแลเอาใจใส่

วันหนึ่ง เขาไปแข่งบาส แล้วบาดเจ็บต้องเข้าโรงพยาบาล เราสงสารเขาขนาดร้องไห้

โทษตัวเองว่าทำไมไม่ดูแลเขาให้ดีกว่านี้ เริ่มรู้สึกตัวเองแล้วว่า เราเริ่มเป็นห่วงเขามากขึ้น

นั่นเป็นจุดเริ่มต้นของความรักที่ฉันมีให้เขา...

วันหนึงเขาขอเราเป็นแฟน ซึ่งเราก็ตอบตกลงไป

ช่วงแรกเรารักกันมาก เคียงข้างกันเสมอ ไม่มีอะไรมีความสุขไปกว่านั้นอีกแล้ว

นานไป เรายิ่งรักเขามากขึ้นทุกวัน แต่เขาก็เริ่มห่างออกไป

เคยโทรหา ก็ไม่โทร เคยชวนไปดูหนัง ก็ไม่มีแล้ว ร้านเดิมของเรา ไม่มีเขานั่งข้างๆ

หลังจากนั้นเราโทรไปถามเขาว่า ทำไมเดี๋ยวนี้ไม่คิดถึงกันเลย

 เข้าไม่ตอบ แต่ตัดสายทิ้ง...รุ่งขึ้น ฉันไปที่ร้านเดิมของเรา แต่กับเห็น

เขานั่งอยู่กับผู้หญิงคนอื่น...จับมือกัน

ฉันยืนร้องไห้อยู่ตรงนั้น ไม่คิดว่าเขาจะกล้าทำกะเราแบบนี้ มันเจ็บมาก...

ความรู้สึกตอนนั้นมัน จุก...พูดไม่ออก ทำแบบนี้กะเราทำไม

ทำให้รักแล้วก็ทิ้งกัน....ฉันรักนายมากนะรู้มั้ย

นั่นเป็นสาเหตุที่ฉันพยายามจะลืมนาย คนคนนั้น

ไม่รู้ว่าต้องทำยังไง เพราะนายวนเวียนอยู่ในใจฉันเสมอ

มีวิธีลืมมั้ย